Het woord "vrees" wekt in deze tijd eerder afkeer dan besef op, je hoeft immers niet bang te zijn, God is toch liefde? Zeker weten, dat geldt voor een ieder die wandelt in Zijn wegen, al ervaren ook zij in hun hart een heilig vrezen voor hun Schepper.
Laten we met een voorbeeld uit de bijbel verduidelijken hoe het woord "vrees" in het leven van één van Zijn kinderen werd doorleeft. We lezen in 1 Koningen 19: een stukje uit het leven van Elia, hij is een profeet van God, en moet vluchten voor Izébel, die hem wil doden. Wanneer hij zich na een lange reis dan eindelijk neerlegd onder een jeneverboom en slaapt, roert een engel hem aan , en zegt "sta op. eet" (vers 5) Vers 6 gaat verder: En hij zag om, en zie, aan zijn hoofdeinde was een koek op kolen gebakken, en een fles met water; alzo at hij en dronk, en legde zich wederom neder. We zien hier de liefdevolle zorg van onze hemelse Vader.
Wanneer Elia zich weer neerlegt om verder te slapen, wordt hij opnieuw aangeroerd, de engel zegt: "sta op eet, want de weg zou voor u teveel zijn. 8) Zo stond hij op, en at en dronk; en hij ging door de kracht derzelver spijze veertig dagen en veertig nachten, tot aan den berg Gods Horeb 9) En hij kwam aldaar in een spelonk en vernachtte aldaar; en zie, het woord des Heeren geschiedde tot hem en zeide tot hem: Wat maakt gij hier, Elia? Waarop Elia antwoordt: 10) Ik heb zeer geijverd voor den Heere, den God der heirscharen, want de kinderen Israëls hebben Uw verbond verlaten, Uw altaren afgebroken en Uw profeten met het zwaard gedood: en ik alleen ben overgebleven, en zij zoeken mijn ziel om die weg te nemen.
Wanneer Elia zijn hart heeft uitgestort voor God, krijgt hij de opdracht om uit de spelonk te gaan, vers 11) En Hij zeide: ga uit en sta op dezen berg voor het aangezicht des Heeren. En zie, de Heere ging voorbij, en een grote sterke wind scheurende de bergen en brekende de steenrotsen voor den Heere heen; doch de Heere was in den wind niet; en na dezen wind een aardbeving; de Heere was ook in de aardbeving niet; 12) En na de aarbeving een vuur; de Heere was ook in het vuur niet; en na het vuur het suizen van de zachte stilte. 13) en het geschiedde als Elia dat hoorde, dat hij zijn aangezicht bewond met zijn mantel en uitging en stond in de ingang van de spelonk. En zie een stem kwam tot hem, die zeide: Wat maakt hij hier; Elia?
We zien hier hoe Elia uit een heilige vrees voor zijn Schepper, in de spelonk blijft, totdat hij het "suizen van de zachte stilte" hoorde, en toen zijn aangezicht bedekte, waarna God met hem in gesprek ging. Er staan vele teksten in Zijn woord die gaan over "de vreze des Heeren", en niet alleen in het oude testament. We lezen een tekst uit Openbaring 19, deze zegt ons in vers 5) En een stem kwam uit den troon, zeggende: Looft onzen God, gij al Zijn dienstknechten, en gij die Hem vreest, beide klein en groot.
Wanneer we de geschiedenis van Elia en de woorden uit Openbaring tot ons laten doordringen, dan kunnen we toch tot geen andere conclusie komen dan dat "de vreze des Heeren" voor een ieder van ons een wake up call is. We sluiten dan ook af met woorden uit Deuteronomium 8: 6 En houd de geboden des Heeren uws Gods, om in Zijn wegen te wandelen en om Hem te vrezen.
